จำได้คุ้นๆว่า lew เคยเล่นไว้ครั้งนึง เลยเล่นมั่ง ไม่มีอะไรมากหรอก

What do the colors mean?
blue: for links (the A tag)
red: for tables (TABLE, TR and TD tags)
green: for the DIV tag
violet: for images (the IMG tag)
yellow: for forms (FORM, INPUT, TEXTAREA, SELECT and OPTION tags)
orange: for linebreaks and blockquotes (BR, P, and BLOCKQUOTE tags)
black: the HTML tag, the root node
gray: all other tags

ใครอยากเล่นบ้างก็ลองไปที่ Websites as graphs ดูนะ

ความจริงแล้ววันนี้วางแผนไว้ว่าจะนั่งมาตรวจสอบข้อมูลที่เก็บมา (งานบริษัท) แต่ป่านชะนี้แล้วยังไม่ได้ทำเลย ไม่เป็นไร วันนี้วันอาทิตย์ จู่ๆ ก็มีความคิด แว๊บเข้ามาว่า รูปตอนไปสิงคโปร์ ที่ฝากไว้กับสองหาวจะโดนลบไปหรือป่าว (เพราะว่า แต่ละวันจะมีรูปส่งเข้าไปเยอะมากมากกกก) คิดได้แล้วก็เข้าไปดู และจัดการเอามาเก็บไว้ที่นี่ดีกว่า (คลิ๊กที่ภาพเพื่อดูภาพเต็มๆ นะครับ)

การถ่ายภาพชุดนี้ทั้งหมด ใช้ขาตั้งกล้องนะครับ (มีแค่บางภาพ ที่ไม่ใช้) ถ่ายมา สามถึงห้าภาพ แล้วมาต่อด้วย photo shop ปรับ คอนทราส บวก USM นิดหน่อย แล้วก็แปะ ตัวหนังสือครับ

มาต่อกันดีกว่า รูปคงไม่ได้เรียงลับดับเท่าไหร่นะครับ ภาพนี้ถ่ายบริเวณ river side walk ครับ เป็นเส้นทางที่ สามารถเดินท่องเที่ยว หรือว่า จะนั่งเรือก็ได้ครับ (ผมใช้เดินเอา ประหยัดดี) มองไปลิบๆ จะเห็น ตึกย่านธุรกิจ แสงไฟนีออน สัญลักษณ์หลายอันคุ้นตามาก (แต่ในรูปดันมองไม่ค่อยออก)

อ่านต่อ »

        วันนี้ได้ฤกษ์มาทักทายทุกท่านด้วยตัวเองเสียที หลังจากที่เจ้าภัทรเพื่อนสุดเลิฟ มาเปิดตัวไว้อย่างสวยงาม (เกินจริง) ว่าทุกท่านจะได้ความรู้เรื่องประกันจากแจง ซึ่งแจงเองก็หวังให้เป็นเช่นนั้น (-  – !)
        อย่างที่ภัทรได้บอกไปว่า  มาขอร้องแกมบังคับขู่เข็ญให้ช่วยเขียนอะไรมาลงเว็บให้หน่อย เพราะช่วงนี้ไม่มีเวลาอัปเดทเว็บเลย เดี๋ยวแฟนๆ ที่มีอยู่น้อยนิด จะน้อยลงไปอีก ในฐานะที่แจงกับภัทร ได้คบหาดูใจกันมาเป็นเวลาเกือบ 7 ปีแล้ว และภัทรก็เป็นลูกค้าที่น่าร้ากกกกกก เลยใช้เวลาไตร่ตรองประมาณเสี้ยวนาที ก็ตอบตกลง ด้วยหวังว่า อย่างน้อยจะได้เป็นสื่อกลางระหว่างสินค้า กับ ผู้ซื้อ ให้เกิดความเข้าใจในกันและกัน จะได้ไม่มองตัวแทนประกันชีวิตเป็นเหมือนแมลงสาบอย่างทุกวันนี้…(T-T)  และที่สำคัญที่สุด คือ คิดว่าผลบุญครั้งนี้จะได้ยอดจาก ตาภัทรเพิ่ม และถือโอกาสขยายตลาดไปในตัว (คือ แอบหวังเล็กๆว่า ถ้าทัศนคติของคนทั่วไป มองสินค้าประกันชีวิตดีขึ้น ยอดขายจะได้เพิ่มขึ้นด้วย…อิอิ)

        ที่เขียนมาทั้งหมดสรุปก็คือจะเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับประกันชีวิต นั่นแหละ เพียงแต่จะเป็นในมุมมองของแจงเอง (อาจจะมี ทฤษฏี ที่น่าเบื่อนิดหน่อยมาเกี่ยวข้องบ้าง) แต่ที่สำคัญคือ “ภาษา” แจงก็จะเน้นไปทางภาษาพูด ให้เข้าใจง่ายๆ มากว่าที่จะเป็นภาษาหนังสือ ที่อ่านแล้ว งง แถมยังต้องมาตีความ เหมือนร่างรัฐธรรมนูญ (มันเกี่ยวกันตรงไหน)

        เมื่อรู้จักที่มาที่ไปของแจงแล้ว เรามาทำความรู้จักกับที่มาที่ไปของ การประกันกันบ้าง แนวความคิดที่ถือว่าเป็นจุดกำเนิดของการประกัน นั่นก็คือ แนวความคิดเกี่ยวกับความเสี่ยง (The Concept of Risk)
        ความเสี่ยงเกิดขึ้นเมื่อมีความไม่แน่นอนในอนาคต เราทุกคนก็พบกับความเสี่ยงตลอดเวลาอยู่แล้ว ลองแบ่งความเสี่ยงอย่างง่ายๆเป็น 2 ประเภท คือ ความเสี่ยงแบบเก็งกำไร (Speculative Risk) และ ความเสี่ยงแบบล้วนๆ (Pure Risk)
        แล้วความเสี่ยงทั้ง 2 แบบต่างกันยังไงล่ะ  !!!! อ่านต่อ »

หลังจากที่สองสามอาทิตย์ก่อนไปขอร้อง (แกมขู่เข็ญ) เพื่อนรัก ใ้ห้มาช่วยเขียนอะไรลงเว็บให้หน่อย หลังจากคุยกันแล้ว ก็สรุปได้ว่าเราจะมีหัวข้อใหม่ ชื่อว่า “คุยเฟื่องเรื่องประกัน กับ จุ๊บแจง” เนื่องจากเธอเป็นโปรแกรมเมอร์ COBOL ที่ขายประกันฯ เป็นงานหลัก และแถมตอนเรียนวิชาโท ยังเรียน “คณิตศาสตร์ประกันภัย” อีกต่างหาก เพราะฉะนั่นแล้ว เชื่อขนมกินได้เลยว่า เธอจะมาให้ความรู้แบบไม่มีกั๊ก แน่นอน

และเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมานี่เอง เพื่อนจุ๊บแจงก็เพิ่งจะส่งบทความมาสดๆ ร้อนๆ ผมขอไปอ่านซักแว๊บก่อนนะครับแล้วจะรีบมาโพสให้อ่านกัน หวังว่าเพื่อนๆ จะได้รับความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้อง ที่เกี่ยวกับการประกัน กันนะครับ

สำหรับคนที่มีคำถามค้างคาใจเกี่ยวกับเรื่องประกันก้อฝากไว้ใน คอมเมนต์ได้เลยนะครับ…

ปล. ผมก็มีเวลาอู้บทความของผมเองไปอีกซักระยะ (อ๊ะล้อเล่น)

ในระหว่างนั่งอัปเกรด Ubuntu อยู่ ได้ไปอ่านข่าวเจอโดยบังเอิญ จนจงใจเล็กน้อยถึงปานกลาง เลยเอามาบอกต่อๆกัน

โครงการนี้เกิดจากความร่วมมือของศูนย์ไทยกริดแห่งชาติ สำนักงานส่งเสริมอุตสาหกรรม ซอฟต์แวร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) และมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จัดอบรม การใช้ระบบปฏิบัติการลีนุกซ์และเทคโนโลยีกริดขั้นพื้นฐาน สามารถดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ ที่นี่

ผมเคยไปร่วมในโครงการนี้มาแล้วครับ เมืื่อวันที่ 13 -14 ตุลาคมที่ผ่านมา เป็นโครงการที่ดีทีเดียวเชียวใครมีเวลาว่างและสนใจก็ลองไปดูนะครับ

สวัสดีครับ กลับมาแล้วครับ สำหรับใครที่อาจจะนั่งรอ ผมกลับมาคุยเรื่อง เจ้าโปรแกรม Excelกันต่อ หลังจากโดนเทศกาล Hello Ahmedabad แทรกตัวไปหลายตอน และผ่านการดองมานาน ไม่ให้เสียเวลาเริ่มกันเลยดีกว่า

ใครงงว่ากำลังจะพูดเรื่องอะไรกัน ก็ย้อนกลับไปทบทวนความจำได้ที่ กระโดดได้ดังใจ ไม่ต้องพึ่งหนู (เมาส์) – ภาคหนึ่ง นะครับ

จากคราวที่แล้วที่ผมทิ้งไว้ว่า ให้ไปลองเล่น ชีทที่สองของ ไฟล์ jumping.xls ได้ไปเล่นกันหรือยังครับ? ถ้าลองแล้วสังเกตอะไรกันได้บ้างหรือเปล่าเอ่ย?

จำไม่ได้แล้วหละสิ งั้นมาทำตามผมดีกว่านะ…

ตอนนี้ไฟล์ เริ่มจากจุด “B2″ นะครับ เอาหละ ผมอยากให้ลองเลือก บริเวณให้ครอบคลุม ไปถึง cell ที่เขียนว่า “คอลัมน์ขวาล่าง” ครับ
นั่นแน่ๆ ยังเอื้อมมือไปจับเมาส์กันอยู่หรือปล่าว ใช่แล้ว ปุ่ม Ctrl กับ ลูกศรก็พอนะครับ
ต้องกดลง กี่ครั้งครับ สองครั้งใช้มั๊ยครับ เอาใหม่ๆ

คราวนี้ลองย้ายไปจุดเริ่มต้นไปที่ “AD2″ ครับ ต่อไปลองเลือกพื้นที่ ให้คลุมไปถึง cell ที่เขียนว่า “บรรทัดสุดท้าย” ครับ
แปลกมั๊ยครับว่าทำไมกดลูกศรลงแค่ทีเดียว ก้อได้บริเวณพื้นที่เท่า ครั้งแรกเลย

ทำไมหละ???

เฉลย คือ เนื่องจากทางด้านซ้ายมือสุดนั้นมันมี “จุดสกัด” อยุ่ครับ คือ cell ที่ชื่อว่า “บรรทัดกลาง”
ฉะนั้นแล้วเพื่อเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพในการ กระโดดของเรา เราอาจจะต้องจิตนาการภาพของตัวข้อมูลของเราด้วยนะครับว่า หน้าตาเป็นแบบไหน
หวังว่า หลายๆคนจะเริ่มใช้ excel ได้เร็วขึ้นไม่มากก้อน้อยนะครับ

สวัสดี